-I-
orada…
duruyorsun
kaldırımdaki bulutlar
tanığımdır
gri ve hüzünlü
ne bir ses
ne bir gölge
ne de bir nefes
-II-
orada…
gümüşten gözyaşları
pusuya düşürülmüş
yorgun, yenilmiş bir kentte
yer altı inlemekte
bu gökyüzü sana bana dar*
-III-
orada…
insanlar yaban
yağmur yağıyor ağustos ortasında
sokaklar yaman
memleket bir damla yaşgözünde
yaşasın
monemetul revolutie*
-IV-
orada…
zaman akıp giderken
çizgiler çizer
bazen teğet geçen
bazen kesişen
hayat seni düşündürür
alıştıramaz kendine…
aaahh!..
kalabalıklar
seni benden saklar*
istasyonlar harf harf adını sayıklar
-V-
orada…
iner şafağın alacasında
karıncalar ordusu
şehre
kenar mahallelerden
ve
dirlik düzenlik
esamesi okunmayan umuttur
-VI-
orada…
duvarlar kan siyahı
bir gazete sürmanşette
25 aralık 1989
“idam edildiler!..”
gözü(n) aydın
gözü(n) yaşlı bükreş…
-VII-
orada…
bir insan nereye gider
bir asker kışlaya döner
omuzlarım beni alıp sıkıntıya gider
bir şehir kendine ilerler
adım adım
-VIII-
orada…
sarımtırak bir müzik çalar sürekli
mevsim sonbahar
ve yaprak döker sol yanı bükreş’in
her dem
-IX-
orada…
caddeler geniş
yollar uzun
binalar büyük büyük
gri
ve
kederli
-X-
orada…
her şeyin özeti
-kırmızıyla yazılacak siyaha İNAT-
bütün metro istasyonları dinamitlenmeli
kızıl’ın kara’ya hükmettiği zamanlarda
27 Aralık 2007 Pazartesi
***
iyi ki varsınız…
* Italo Calvino’nun “Görünmez Kentler” i
*Edip Cansever
*Behçet Aysan
*Bulutsuzluk Özlemi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder