İki Şehrin Hikâyesi:
Renkler Aynı, Ruhlar
Farklı…
 |
| Eskişehirspor 4 - Gaziantepspor 0 |
Eskişehir - Gaziantepspor maçı renkleri dışında iki
benzemez şehrin ve takımın maçıydı. Gaziantep nasıl güneydoğunun ortasında bir
sanayi vahası ise, Eskişehir de kültürel ve sosyal atmosferiyle İç Anadolu’nun
ortasında bir vaha gibi…
 |
| İbricic dünkü maçın en kötülerindendi... |
Ekonomisi, ordu ve üniversite gibi kurumların varlığı
üzerinden yürüyor. Şehir ortasından geçen çayın etrafına kurulu canlı hayatıyla
küçük bir Avrupa şehrini anımsatıyor, aynı zamanda… Eğlence hayatı oldukça
canlı ve dinamik bir şehir… Şehrin bu dinamizmi futbol takımı üzerine de
yansımış.
1990’larda Gaziantep’in yakalayıp 2000’lerde
kaybettiği ruh, Eskişehir’de hala dimdik ayakta…
İki şehir arasındaki saha dışı bu farklar oyuna da
yansıdı dün… Zaten kadro kalitesi açısından da birkaç oyuncuyu çıkardığınızda
Eskişehir bariz olarak üstün Gaziantep’ten. Buna takım olma bakımından
sağladığı üstünlük de eklenince dört gollü farkın olacağı maçın başında belli
olmuştu.
“Maç” eşitler arası bir karşılaşma olarak tanımlanırsa,
dün Eskişehir’de ortada bir maç yoktu. Eskişehir bandosunun “cav bella” ile
başlayıp cenaze marşı ile bitirdiği gösterisi eşliğinde Gaziantepspor dün
sahaya gömüldü resmen.
 |
| Hikmet Karaman istikrar arıyor... |
Deplasmanlarda takımını yalnız bırakmamasına alışkın
olduğumuz “Gençlik 27 grubu” ise takımını yalnız bırakmıştı. Geçen haftalarda
yönetimle ters düşen gruba, yönetimin deplasman için sağladığı finansmanın
kesilmesi buna yol açmış olabilir.
Bunun sonucunda bir taraftara beş polisin düştüğü,
polis kamerasıyla girişte tek tek taraftarların “zoom”landığı komik bir görüntü
ortaya çıktı. Güvenlik devleti uygulamalarının statlara kadar yansıdığının bir
görüntüsüydü.
Dünkü maç iki takımın ligdeki hedeflerini de
netleştirdi. Eskişehir ilk beşte olacağını gösterirken, Gaziantepspor’u ise
zorlu günlerin beklediği aşikar…
 |
| Minik taraftarın güzel çağrısı... |
Kaynak: http://hasan2017.tumblr.com/
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder