Yılmaz Güney’den…

Yılmaz Güney’den…



Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili

biz kendimizden başka herkesin üzüntüsünü üzüntümüz,

acısını acımız yaptık çünkü.

Dünyanın öbür ucunda

hiç tanımadığımız bir insanın gözyaşı bile

içimizi parçaladı.

Kedilere ağladık, kuşların yasını tuttuk...

Yüreğimizin zayıflığı

kimi zaman hayat karşısında

bizi zayıf yaptı.

Aslında ne güzel şeydir

insanın insana yanması sevgili...

Ne güzeldir 
bilmediğin birinin derdine üzülebilmek 
ve çare aramak.

Ben bütün hayatımda hep üzüldüm,

hep yandım.

Yaşamak ne güzeldir be sevgili...

Sevinerek, severek, sevilerek, düşünerek...

Ve o vazgeçilmez sancılarını duyarak hayatın...